درمان اختلالات اضطرابی : هنگامی که تلویزیون را روشن میکنیم به احتمال زیاد با خبرها و تصاویری روبهرو میشویم که سبب ایجاد نگرانی در ما میشوند، مانند خبرهایی از اقتصاد ناپایدار، کشمکشهای سیاسی و بینالمللی، حوادث و بلایای طبیعی. با وجود اینها، ما انسانها نگرانیهای ویژه خودمان را هم داریم. دغدغههایی مثل امنیت شغلی یا تندرستی. اضطراب یک پاسخ طبیعی به مواجهه ما با عدم قطعیت یا خطر است. اما اگر این پاسخ طبیعی بهصورت نگرانی، دلواپسی و عصبی بودن، به طور مداوم با ما باشد، شاید دچار اختلال اضطراب فراگیر هستیم. حدود ۵ درصد از مردم به این اختلال مبتلا هستند.
زنان دو برابر بیشتر از مردان با اضطراب فراگیر روبهرو میشوند. همچنین خطر ابتلا به اختلال اضطراب فراگیر برای افراد سنین بالاتر هم وجود دارد.
اختلالات اضطرابی به دلایل مختلفی رخ می دهد. وقتی تغییری در انتقال دهنده های عصبی شامل نوراپی نفرین NF سرتونین HT و اسید گاما آمینوبوتیریک GABA رخ دهد منجر به بروز اختلالات روانی می شود. شیوع این بیماری در زنان 30 درصد و در مردان 19 درصد بوده است. زنان حدودا دو برابر بیشتر در معرض ابتلا به اختلالات اضطرابی هستند. همانطور که گفته شد این بیماری می تواند باعث اختلال در عملکرد فرد شود و این واضح ترین علائم و نشانه این اختلال روانی می باشد.
علائم و نشانه های اضطراب:
اختلالات اضطرابی ابعاد مختلفی دارد و در هر فرد ممکن است بروز کند. ابعاد این بیماری عبارتند از:
موثر ترین درمان، دارو درمانی و روانپزشکی و درمان شناختی رفتاری می باشد.
CBT
SSRI به عنوان مثال (سرترالین ، سیتالوپرام) یا SNRIبه عنوان مثال) ونلافاکسین)
همچنین می توان دوره کوتاه ای بنزودیازپین ها یا تقویت با بوسپیرون را در نظر گرفت.
TCA و MAOI که بسیار کمتر استفاده می شود.
rTMS
داروهایی که بیش از همه توسط پزشکان (بخصوص روانپزشکان) برای درمان اختلال اضطراب فراگیر تجویز میشوند، داروهای ضدافسردگی بهویژه مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین هستند. در رده دوم بنزودیازپینها تجویز می شوند ولی معمولا برای مدتی کوتاه. داروهای ضدافسردگی با ایجاد تعادل در موادی که در مغز مسئول انتقال سیگنال عصبی هستند، خلق و خو، نگرانی و تحریکپذیری فرد را به حالت عادی میرسانند. بهطور کلی رواندرمانی بهویژه شناختدرمانی، برای مبتلایان به اختلال اضطراب فراگیر مفید خواهد بود. شناخت درمانی به فرد کمک میکند تا درک درست و بهتری از موقعیت خود داشته باشد و سوءبرداشتی که باعث ایجاد اختلال اضطراب میشود را اصلاح نماید.
رهیافت های عمده ای که در مواجهه با این اختلال در پیش گرفته می شود، حمایت، تشویق بیمار برای بحث درباره واقعه مزبور و آموختن انواع و اقسام مکانیسم های مدارا (نظیر آرام سازی عضلات) به اوست.
درمان سریع استرس و اضطراب
برای کاهش سریع استرس و اضطراب، چند راهکار موثر وجود دارد که میتوانند به شما کمک کنند تا احساس بهتری داشته باشید:
1. تمرین تنفس عمیق: نفس عمیق و آهسته کشیدن میتواند به کاهش ضربان قلب و آرامش بدن کمک کند.
2. تمرینات یوگا و مدیتیشن: این تمرینات میتوانند ذهن را آرام کرده و استرس را کاهش دهند.
3. ورزش کردن: فعالیتهای بدنی مانند پیادهروی، دویدن یا شنا میتوانند باعث ترشح اندورفین شوند که به بهبود حال عمومی کمک میکند.
4. استفاده از تکنیکهای آرامسازی عضلانی: مثل شل کردن تدریجی عضلات که به کاهش تنشهای بدن کمک میکند.
5. شنیدن موسیقی آرامبخش: موسیقیهای ملایم و آرامشبخش میتوانند تاثیرات مثبت بر روی ذهن داشته باشند.
6. مصرف دمنوشهای گیاهی: مانند دمنوش بابونه یا گل گاوزبان که خواص آرامبخشی دارند.
بله، اختلالات اضطرابی قابل درمان هستند. درمانهای مختلفی برای اختلالات اضطرابی وجود دارد که شامل درمانهای روانشناختی و دارویی میشوند:
1. درمان شناختی-رفتاری (CBT): این نوع درمان به افراد کمک میکند تا الگوهای فکری منفی و رفتارهای مضطربانه خود را تغییر دهند.
2. داروها: برخی از داروها مانند SSRIs (مهارکنندههای بازجذب انتخابی سروتونین) و بنزودیازپینها میتوانند به کاهش علائم اضطراب کمک کنند.
3. درمانهای روانپویشی: این نوع درمان به افراد کمک میکند تا به ریشههای عمیقتر اضطراب خود پی ببرند و آنها را درمان کنند.
4. تکنیکهای آرامشبخش: مانند مدیتیشن، یوگا و تمرینات تنفسی که میتوانند به کاهش علائم اضطراب کمک کنند.
بهترین دارو برای دلهره و اضطراب به شرایط و نیازهای فرد بستگی دارد. برخی از داروهای معمول برای درمان اضطراب عبارتند از:
1. مهارکنندههای بازجذب انتخابی سروتونین (SSRIs): مانند فلوکستین (پروزاک)، سیتالوپرام (سلکسا) و سرترالین (زولوفت).
2. بنزودیازپینها: مانند دیازپام (والیوم)، آلپرازولام (زاناکس) و کلونازپام (کلونوپین).
3. مهارکنندههای بازجذب نوراپینفرین و سروتونین (SNRIs): مانند دولوکستین (سیمبالتا) و ونلافاکسین (افکسور).
4. داروهای ضد اضطراب غیربنزودیازپینی: مانند بوسپیرون که عوارض جانبی کمتری دارد.
درمان قطعی اضطراب و افسردگی ممکن است چالشبرانگیز باشد، اما بسیاری از افراد با ترکیبی از درمانهای مختلف بهبود قابل توجهی مییابند. درمانهای معمول عبارتند از:
1. درمان شناختی-رفتاری (CBT): که به تغییر الگوهای فکری منفی و رفتارهای ناسالم کمک میکند.
2. درمان دارویی: شامل داروهای ضدافسردگی و ضد اضطراب که توسط پزشک تجویز میشوند.
3. درمانهای روانپویشی و بین فردی: که به شناسایی و تغییر عوامل عمیقتر اضطراب و افسردگی کمک میکنند.
4. تمرینات بدنی منظم: که میتواند باعث بهبود حال عمومی و کاهش علائم شود.
5. تغذیه سالم و خواب کافی: که بر روی سلامت روان تأثیر مثبت دارد.
6. پشتیبانی اجتماعی: از طریق صحبت با دوستان، خانواده یا گروههای حمایتی.
در نهایت، مهم است که هر فرد برای یافتن بهترین روشهای درمانی با پزشک یا روانشناس خود مشورت کند و برنامهای مناسب و جامع برای مدیریت اضطراب و افسردگی خود تدوین کند. برای درمان اضطراب اضطرابی با طاهره سادات بدری روانشناس و روان درمانگر تماس بگیرید.
روانکاوی برای :
حل اختلالات روانی و اختلالت جسمی
